26-06-11

Tita counts her blessings

Ik heb echt een superleuke week achter de rug! Weliswaar met een paar minpuntjes, maar over het algemeen heb ik er een heel goed gevoel over.

Op maandag deed ik iets waar ik eigenlijk een hekel aan heb: naar de kapper gaan. Het duurt altijd zo lang. Maar ondertussen ben ik al zo verstandig om een goed boek mee te nemen om de tijd te doden tijdens het wachten. En het gevoel achteraf is heerlijk: met een nieuw kapsel buiten stappen (alleen jammer dat het altijd zo gestyled is, wat nonchalanter zou van mij best mogen)! 's Middags babbelde ik gezellig bij met een vriendin. En daarna slaagde ik er eindelijk in om een afspraak te maken voor mijn proefzangles bij een nieuwe leerkracht: morgen is D-day en ik kijk er al naar uit.

Op dinsdag had ik 's avonds zangles en kregen we ons rapport. 't Was een beetje minder dit jaar omdat ik mezelf niet durf prijsgeven. Ik vind het echt ontzettend moeilijk om dingen en emoties uit te beelden als er iemand toekijkt. Eigenlijk ben ik gewoon veel te veel bezig met wat iemand van mij denkt. In mijn ogen is mijn publiek alleen maar bezig met het bekritiseren van mijn uiterlijk. En ik weet wel dat dat niet zo is, maar op het moment dat ik daar sta nemen de emoties het over van het verstand. Maar ik kreeg wel het compliment van mijn medeleerlingen dat ik mijn liedjes geweldig goed zong. En dat deed me echt veel plezier. Wat me minder plezier deed was dat ik te horen kreeg dat de directrice van het muziekschooltje heel ziek was.

Woensdagavond was ik heel tevreden over mezelf. Ik had de hele week veel piano gespeeld en kon eindelijk een stuk afronden. En ik kon de leraar vertellen dat ik er eigenlijk hoe langer hoe meer plezier in kreeg. Ik schreef me ook ineens in voor het volgende schooljaar.

Op zaterdag kreeg ik van een klant het compliment dat ik een mooi handschrift heb. En 's middags ging ik shoppen. Ik had namelijk een paar maanden geleden een heel leuk kleedje gepast. Maar mijn moeder vond dat ik dat toen niet mocht kopen, want ze vond het nog wat te duur (€44,90). Maar nu deden ze daar al wat aan kortingen. Dus hoopte ik het toch al iets goedkoper te kunnen kopen. In de eerste winkel hadden ze het alleen nog in een te grote maat. In de tweede winkel hing het in een te kleine maat, een te grote maat en er hing nog welgeteld 1 exemplaar in mijn maat. Uiteindelijk heb ik het nog maar €31,43 betaald. En het is echt een leuk stofje en een leuk model. Alleen onder de armen is het wat laag waardoor je net ietsje te veel van mijn bh ziet langs opzij, maar misschien valt dat nog wel op te lossen. En anders trek ik me er lekker niets van aan, want verder zit het als gegoten. Jep, ik ben er helemaal weg van, van dat kleedje. Dat gaat hier veel gedragen worden.

Op zondag moest ik nog eens voor publiek zingen. En dus was ik weer eens lekker zenuwachtig. Maar ik kreeg complimentjes van mijn medeleerlingen. A. zei dat hij vond dat ik dit jaar erg vooruit was gegaan en dat ik een mooie stem heb. En I. kwam zeggen dat ze het prachtig vond dat ik rekening had gehouden met de aanwijzingen van de leerkracht ivm stiller en luider zingen afwisselen, waardoor mijn liedje haar ontroerd had. Zo fijn! Ook kreeg ik leuke complimentjes over mijn kleedje (jep, dat van gisteren).

Nu loop ik toch al een beetje zenuwachtig rond voor mijn proefzangles van morgen. En ik kijk uit naar het einde van de week want dan vertrekken mijn ouders op vakantie en heb ik het huis voor mij alleen. En ik heb plannen voor die 2 weken, jaja!

22:10 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-06-11

Tita counts her blessings

Vorige week maandag stond ik op met een superleuk gevoel wetende dat ons vriendinnendagje eindelijk zou doorgaan. 't Was dan ook een heerlijk middagje met bijbabbelen, lachen, cava, schattige en grappige kindjes, een man die zijn vrouw op handen draagt en alles voor haar doet, frietjes, singstar en nog meer lachen. Zalig!

Dinsdagavond een leuke en efficiënte vergadering gehad met lekkere chocomoussetaart. Om daarna thuis te komen en mijn ouders met een hele groep een lied te horen zingen onder mijn raam. Ze waren aan het oefenen voor een surprise. En hun movekes waren supergrappig!

Woensdagavond had ik een goed gevoel over mijn pianoles want ik had best wat kunnen oefenen en ik had een goede babbel met de pianoleraar. De beslissing om volgend schooljaar van leraar te veranderen is helemaal van de baan geschoven. Wat bezielde mij toch 2 weken geleden?

Donderdag ging ik bh's kopen en sloeg er zo maar even bijna 300 euro door. Waarom zijn bh's zo verrekte duur? Maar ik ben wel content met de aankopen.

Vrijdagavond legde ik de kletterende ruzie met mijn moeder weer bij, na er een hele nacht en dag van onder de voet te zijn geweest. De rest van de avond had ik voor mij alleen. Rust in huis: zalig!

Zaterdag lag ik dubbel van het lachen om een klant. Hij begon in zijn verstrooidheid de boodschappen van een andere klant in zijn tas te laden. Tot mijn grote verbijstering waren dat net de boodschappen van de zuurste klant ever! Maar de verstrooide professor kreeg met zijn charmes de zure dame toch aan het lachen. En even later vond ik een kaft terug, die mijn bazin al 3 weken kwijt was. Ze was achter de bierbakken gesukkeld. Ik had dus ook weer mijn goede daad van de week gedaan.

Zondag was het geen weer om buiten te komen dus deed ik maar van luieren en een beetje poetsen. En vooral van veel lezen want ik ben in een heerlijk meeslepend boek bezig waardoor ik alles om me heen vergeet.

En over het algemeen heb ik deze week superveel pianogespeeld waardoor ik eindelijk een stuk zal kunnen afronden woensdag in de pianoles.

 

Het volgende "Tita counts her blessings"-postje zal alvast ook goed gevuld zijn met leuke dingen: nice things on my to do-list!

08:00 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-06-11

Tita en sjakossen

Ik ben WEL en GEEN echte sjakossenmadam.

WEL: Ik sleep altijd een heleboel rommel mee. Buiten de hoogstnodige dingen zoals mijn portefeuille, sleutels, gsm,... zijn er nog een heleboel dingen waarvan ik blijkbaar vind dat die in mijn handtas thuishoren. En nee, dan heb ik het niet over een rolleke muntjes en een pakske kauwgum. Of over een lippenbalsem, deodorant, vochtige doekjes en een flesje parfum.

Nee, dan heb ik het over:
- een boek (liefst zo dik mogelijk, ge weet namelijk nooit dat ge eens 5 minuutjes tijd hebt om te lezen)
- een agenda (liefst zo groot mogelijk)
- een pakje koekjes (voor het hongertje tussendoor, beter gekend als het snoepgoestingske)
- een drankje
- een tijdschrift
- soms ook nog een kaft met partituren (vermits ik al zingend en pianospelend door het leven dartel)
- mijn fototoestel (dat ik overigens zelden gebruik, maar ge weet maar nooit dat ge het eens nodig hebt en het niet bij hebt)
- een bandopnemertje (voor in de zangles, maar het komt ook van pas op momenten dat ik iets moet onthouden en niets om te schrijven heb)
- een stemvork (weeral zanggerelateerd)
- ...

Zoals jullie wel al begrijpen, heb ik dus een enorm grote sjakos nodig om dat allemaal mee te slepen. Daarom ben ik meestal dan ook op stap met 1 sjakos en een grote draagtas. Geen zicht: ik weet het! Maar ik kan het niet laten.

 

Waarom ik dan GEEN echte sjakossenmadam ben:
Ik vind zelden mijn goesting. Ik hou van grote sjakossen, maar niet van de blingbling en de grote gespen. En ik heb liefst een kleurrijke sjakos. Zo eentje dat er heel erg vrolijk uitziet. Eentje dat bij mijn persoonlijkheid van zonnige meid en zotte doos past. Eentje dat wel lief staat bij mijn leuke kleurrige rokjes en kleedjes. En dat vind ik dus niet in de winkels. De oplossing is dan maar een sjakos die op de kleurtjes na redelijk aan mijn wensen voldoet. Tja, een mens kan niet alles hebben in het leven, zeker.

Maar nu zie ik dat Oontje van weggeeffeest doet en dat ze daar echt een prachtige reversible bag weggeeft. Ik ben al aan het dromen wat ik daar in zou kunnen steken. En hoe ik daar mee zou kunnen stoefen. Dus fingers crossed!

13:38 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |