21-03-11

Tita werkt aan 1 van haar verslavingen

... en schrijft daardoor wat minder, vrees ik.

Ik ben helemaal gek op voornamen. Al van kleins af aan. Mijn poppen en pluche dieren kregen allemaal een naam: pop Caroline, Pippa de schildpad, Maya de bij, Ijsje de ijsbeer, Pongo de pandabeer, Lily de muis, Sterre het "Anne Geddes"-beertje, Jade het "Me to You"-beertje, Bo het hondje, Seabert de zeehond en Prins Patapoef de olifant.

Als tiener had ik altijd een lijstje in mijn portefeuille zitten met namen die ik op dat moment mooi vond. En ik hield ook heelder schriftjes bij met namen die ik in boeken las en zo. Die namen werden dan telkens weer gesorteerd op beginletter, eindletter, genre,... En ik maakte telkens een top zoveel.

Later begon ik ook namenboeken te kopen. En nog later verzeilde ik op het internet waar ontzettend veel namensites zijn. Ik begon ook mee te discussiëren op een namenforum.

Ik mag mezelf dus ondertussen wel een klein beetje een kenner noemen. In het echte leven kom ik zelden een naam tegen die ik nog niet had gehoord (op het internet doe ik nog WEL steeds nieuwe ontdekkingen).

Wat me juist aantrekt in die namen? Geen idee. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo bezig met de betekenis van namen. En ook het aantal keer dat een naam gegeven is, vind ik niet zo belangrijk. Ik denk dat het gewoon voortspruit uit mijn kinderwens die ik al heel vroeg had: toen ik een jaar of 12 was, was ik echt al heel zeker dat ik kinderen wou en liefst een groot gezin.

Ik val vooral op iets apartere namen met een eenvoudige spelling. Voor meisjes zijn dat namen als Lou ("Loe"), June ("Dzjoen") Tita, Asa, Tove, Hasse, Ellis, Thelma,... Voor een jongen vind ik Ceder en Iben geweldig. Ook iets gewonere namen dragen mijn goedkeuring weg. Zoals Sien, Fee, Flo en Minne voor een meisje en Lander, Stan en Klaas voor een jongen. Maar mijn smaak varieert en evolueert van dag tot dag.

Stiekem hoop ik een klein beetje dat de papa van mijn kindjes mij volledig mijn goesting zal laten doen met de namen van onze kindjes. En anders zal ik serieus mijn overtuigingskracht moeten gebruiken. Mama van een zoveelste Emma of Louis zal ik in ieder geval niet worden (ik heb niets tegen die namen trouwens: Emma vind ik echt prachtig, maar veel te gewoon).

Momenteel ben ik bezig met het archiveren van alle namen die ik tegenkom op een namenforum waar ik mee discussieer. Ik ben terug kunnen gaan tot maart 2009 op pagina 213 (met zo'n 30 discussies boordevol namen per pagina) en na ruim 1 week heb ik net pagina 206 afgerond. Dat wordt dus een werkje van zeer lange adem, want buiten het archiveren volgens alfabet wil ik ze ook nog eens in andere categorieën onderverdelen. Ik hoop er volledig mee rond te zijn tegen het einde van dit jaar.

Zoals jullie begrijpen kruipt daar dus veel tijd in. En ik moet echt opletten dat ik niet de godganse dag daar mee bezig ben. Vanaf morgen (euh... straks ondertussen, zie ik net) begin ik trouwens aan mijn wandelprogramma, hopelijk ten voordele van mijn conditie.

01:33 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.