16-02-11

Tita en de nadelen van het single bestaan

WARNING: dit is een klaag-en-zaagpost!!!

Ik ben het even beu. Het single zijn. 't Is te zeggen. Op zich heb ik er niet zo'n mega-groot probleem mee om single te zijn. Het heeft zo ook wel zijn voordelen. Zoals daar zijn: met niemand rekening moeten houden en mijn goesting doen zonder dat een lief daar nadelen van ondervindt.

Maar het heeft dus ook nadelen. En één daarvan ligt me momenteel nogal zwaar op de maag. Mijn vriendinnen hebben een relatie. Gaan samenwonen. Trouwen. Krijgen kindjes. Onze levens veranderen. Gaan verschillen. We zijn met andere dingen bezig. We groeien uit elkaar. En dat vind ik erg.

Sommige vriendinnen zie ik gewoon helemaal niet meer sinds ze mama zijn geworden. Ze spreken alleen nog maar af met bevriende koppels die ook kindjes hebben. Omdat ze dan een gemeenschappelijk onderwerp hebben? Nochtans spreek ik even graag over kindjes. Ik ben namelijk helemaal hoteldebotel van kindjes. Soms mag ik dan wel opdraven als babysit. Wat ik graag doe. Maar ik spendeer niet alleen graag een avond met het kindje. Liefst ook wel eens met de mama.

Op deze manier verlies ik binnenkort één van mijn beste vriendinnen. Ze ligt me zeer nauw aan het hart. We hebben elkaar jaren 2 tot 3 keer per week gezien en gesproken door gemeenschappelijke hobby's. Ik wist dat dat zou minderen doordat ik stopte met de ene hobby en zei met het lesgeven in de andere. Maar dat het helemaal zou verdwijnen? Nee, dat had ik niet gedacht.

En ik mis haar. Ik mis de vrolijke babbels, de lachbuien tot tranen toe, de gesprekken over emotionele dingen, over dingen die ons nauw aan het hart liggen. Ik mis haar felle, maar toch lieve karakter. Ik mis het om samen iets te gaan eten in het zonneke. Of om samen naar een concert te rijden en in het terugrijden midden in de nacht te moeten stoppen bij een frituur omwille van een hongertje. Ik mis de grapjes over onze lijn (die we niet hebben). En ik mis haar.

En soms denk ik. Zeg het haar gewoon. Bel haar op. Mail haar. Stuur haar een lief kaartje. Maar ik durf het niet.

21:55 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Durf! Je hebt mijn inziens niet veel te verliezen.

Gepost door: LJ | 17-02-11

Reageren op dit commentaar

En waarom niet? wat heb je te verliezen? Ik zou graag een kaartje krijgen van iemand die mij mist :D Gewoon doen!

Gepost door: Alice | 25-02-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.