11-01-11

Tita en haar zelfvertrouwen

Ik erger me er dood aan. Aan mijn zelfvertrouwen. Of liever gezegd: aan mijn GEBREK aan zelfvertrouwen.

Dan sta ik op een leuk feestje. Waar ik door mijn gebrek aan zelfvertrouwen al zelden naar toe ga. En dan sta ik daar. In een leuk kleedje. Op ontzettend schone schoenen. En dan heb ik ongelooflijk zin om iets zots te doen. En dan doe ik dat niet. Door mijn gebrek aan zelfvertrouwen. Of dan heb ik ontzettend veel zin om te dansen. Maar dan kan ik me niet laten gaan. Door mijn gebrek aan zelfvertrouwen.

Want IEDEREEN kijkt naar mij. ALLEEN naar mij. En IEDEREEN kijkt alleen maar naar mijn vetrolletjes. Naar mij, naar die dikke.

En dan denk ik weer. Doe er dan toch iets aan. Dan zijt ge er van af. Maar dan doe ik dat niet. Dat "er iets aan doen". En dan denk ik ook: het zou niet mogen zijn. Het zou niet mogen zijn dat slank de norm is.

Ik amuseer me dan wel, hoor. Maar ergens blijf ik toch met een gevoel zitten. Een gevoel van gemis. Een gemis van mezelf kunnen/durven zijn. Me vrij voelen.

23:24 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Op feestjes helpt alcohol. Dan krijg je ineens al het zelfvertrouwen van de wereld. Hoe denk je dat de anderen dat doen, zo staan shaken zonder zich van de rest iets aan te trekken?!

Gepost door: LJ | 12-01-11

Reageren op dit commentaar

Ik ben niet zo'n drinker eigenlijk.

Gepost door: Tita | 13-01-11

Reageren op dit commentaar

Ken dat ... kben ook zo eentje.

Gepost door: Sabke | 14-01-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.