09-01-11

Tita en haar stem

Mijn stem. En bacteriekes. Die gaan niet samen. Want die bacteriekes vallen mijn stem aan. En dan. Dan kraakt mijn stem. Dan protesteert mijn stem. Dan wil ze niet meer. Dan haalt ze geen enkele hoge noot. En laat nu hoge noten mijn favorieten zijn. En laat nu zingen mijn grote uitlaatklep zijn.

Kortom: de afgelopen 2,5 week liep ik hier vrij gefrustreerd rond.

Maar donderdag. Donderdag klonk die ene noot niet meer als gepiep. Niet meer als gepiep van een muisje wiens strot word dichtgeknepen. Ook nog niet als het hoort, maar gelukkig dus niet meer als dat gepiep. En ik glimlachte hoopvol.

En vrijdag. Vrijdag waren er meer noten die niet meer als gepiep klonken. En mijn glimlach werd breder.

En zaterdag. Zaterdag zong ik een heel lied. Nog niet op mijn schoonst. Het was maar een probeerselke. Maar toch: ik zong een heel lied. En ik grijnsde.

Nu nog afwachten tot dinsdag. Dinsdag is zanglesdag.

09:00 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.