07-12-10

Tita en Sinterklaas

Het eerste Sinterklaascadeau dat ik me echt kan herinneren was een houten winkeltje (dat later zelfgemaakt bleek door mijn papa).

Net als alle kindjes vond ik het ontzettend spannend dat Sinterklaas en Zwarte Piet kwamen, lopend op het dak met hun paard. En dat Zwarte Piet door de schoorsteen moest (hoewel wij geen open haard hadden). Op een keer hadden mijn zussen en ik zelfs afgesproken om de hele nacht op te blijven en liedjes te zingen net zoals in dit liedje:

Dat blijft trouwens toch wel mijn favoriete Sinterklaasliedje.

Maar terug over die ene keer... Mama stak daar natuurlijk algauw een stokje voor. Stel je voor: de hele nacht liedjes zingen. Dus gingen we gewoon liggen wachten. En uiteraard vielen we uiteindelijk toch in slaap.

Op een dag kwam ik thuis van school waar die dag de Sint was langs geweest. "Mama, de Sint heeft dezelfde neus als meneer R. uit de V.-straat!" Ja, het geheim werd ontdekt. Maar ik vond het even leuk om mee in het complot te zitten en mijn zusjes hun gelukkige gezichtjes te zien.

Toen we groter werden, bracht de Sint geen cadeautjes meer. Maar vermits zijn snoepgoed hier door het hele gezin enorm werd gesmaakt (lees: wij zijn chocoholics), kregen we wel nog elk jaar chocolade ventjes.

En ja hoor, ook dit jaar zijn we "braaf" geweest! En jullie?

09:00 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.