11-11-10

Tita babbelt al eens graag tegen zichzelf

Tja, het komt ietwat vreemd over, maar ik babbel regelmatig tegen mezelf. Dan overloop ik de planning van mijn dag. Of dan denk ik terug aan een leuk moment en moet luidop lachen om iets grappigs. Of dan bedenk ik alvast hoe ik iets ga vertellen tegen een vriendin. En dat dus allemaal luidop. Meestal zittend op mijn fiets trouwens. En liefst van al in het donker. Want dan is het minder genant wanneer je een tegenligger tegenkomt of iemand die je kent.

Zo zat ik een hele tijd geleden eens op mijn fiets. En ik was weer luidop tegen mezelf aan het babbelen. Toen passeerde er een bus en van achter één van de raampjes waaide heel enthousiast een vriendin. Een halte verder stapte ze van de bus en vroeg ze mij: "Waart gij nu tegen uzelf aan 't babbelen?" Ik was toch eventjes beschaamd en antwoordde dan maar snel dat ik aan het zingen was.

Ja, als ik weer eens betrapt word op mijn gekke gewoonte, doe ik altijd gauw alsof mijn neus bloedt.

Nog iemand met vreemde dwangneuroses? Knipogen

21:32 Gepost door Tita | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Haha superleuk berichtje om te lezen. Ikzelf ben ook altijd mijn dag aan het overlopen op de fiets, echt vreemd, anders doe ik dat bijna nooit... Maar al fietsend, jaja :)

Gepost door: ejsa | 12-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.